Επειδή η ιστορία διδάσκει…

…αλλά βοηθάει και την κριτική σκέψη…
Παραθέτω το παρακάτω άρθρο που αποδεικνύει ότι η συμπεριφορά της αστυνομίας δεν άλλαξε ποτέ καθώς και ότι η εξουσία θα βρίσκεται πάντα απέναντι στην κοινωνία που μάχεται και διεκδικεί.
Αν δεν αποφασίσουμε τι θέλουμε σαν κοινωνία και ότι πρέπει να πετάξουμε τα «σκουπίδια» από όλες τις θέσεις εξουσίας (της ζωής μας), πολύ φοβάμαι ότι τίποτα δε θα βελτιωθεί…
Προσέξτε τις ομοιότητες και τα πρόσωπα… Απλή συγκυρία ή πάγια τακτική…;

«Ηταν 17 Νοεμβρίου του 1995. Προηγείται της επετείου του Πολυτεχνείου εξέγερση στις φυλακές και κάμποσα βράδια «φωταγωγημένα» με επεισόδια. Δέκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά και μέρος της πορείας του Πολυτεχνείου αποκόβεται και καταλήγει σε οδομαχίες με μολότοφ και ρίψη απίστευτης ποσότητας χημικών πρώτη φορά σε τέτοια έκταση.

ΜΑΤ και μεγάλος αριθμός αστυνομικών με πολιτικά, μαζί με «αγανακτισμένους πολίτες», καταδιώκουν τους διαδηλωτές προς το ΕΜΠ. Εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι αυτός ήταν και ο αρχικός στόχος της ΕΛ.ΑΣ., ώστε να περιοριστεί η εστία έντασης στο Πολυτεχνείο. Οι ρίψεις «δακρυγόνων» συνεχίζονται και οι συγκεντρωμένοι απαντούν με πέτρες.

Η σύγκλητος είναι από νωρίς έτοιμη να επιτρέψει την άρση του ασύλου, καθώς πιέζεται ασφυκτικά. Αργά το βράδυ, και ενώ τα επεισόδια συνεχίζονται, έξω από το Πολυτεχνείο υπάρχουν πάρα πολλά ΜΑΤ και χρυσαυγίτες, σε σημείο που έχει πλέον καταστεί αδύνατη μια αναίμακτη έξοδος.

Από τα μεγάφωνα ακούγονται εκκλήσεις να σταματήσουν τα καπνογόνα και τα αέρια διότι κινδυνεύουν οι νέοι που έχουν εγκλωβιστεί μέσα.

Αμέσως μετά από μία «αναμέτρηση», συλλαμβάνεται ένας δεκαεξάχρονος που τρέχει και κακοποιείται βάναυσα μπροστά στο φακό μιας κάμερας. Ακολουθεί πόλεμος δακρυγόνων, χειροβομβίδων λάμψης και μολότοφ. Ο κύβος είχε ριφθεί. Ο τότε πρύτανης επιτρέπει τα ξημερώματα την άρση του ασύλου. Νωρίς το πρωί, κι αφού η πυροσβεστική σβήνει τις φωτιές, συλλαμβάνονται οι καταληψίες.

«Σοκ» στην κοινή γνώμη! Δεν επρόκειτο για τους 50 «γνωστούς-αγνώστους» αλλά για 521 νέους, κατά κύριο λόγο φοιτητές και μαθητές.

Αστυνομική βία

Η αστυνομική βία που ασκήθηκε μετά τη σύλληψη του δεκαεξάχρονου, αφού χαρακτηρίστηκε μεμονωμένο περιστατικό, παρέμεινε τότε ατιμώρητη.

Ακολούθησαν πολλά μεμονωμένα περιστατικά: ζαρντινιέρες, βασανιστήρια σε αστυνομικά τμήματα, δεκάδες θάνατοι μεταναστών και φυλακισμένων. Μέχρι που τον φετινό Δεκέμβρη, πάλι ύστερα από μια πολυήμερη διαμαρτυρία φυλακισμένων, φτάσαμε στο ακραίο «μεμονωμένο περιστατικό» της δολοφονίας του δεκαεξάχρονου Αλέξη και τη νεολαιίστικη εξέγερση. Οι αναλογίες, αξιοσημείωτες:

– Η άσκηση βίας σε ένα δεκαεξάχρονο παιδί βαφτίζεται «μεμονωμένο περιστατικό», ενώ εξετάζεται «ο πρότερος έντιμος βίος» του θύματος.

– Οι αστυνομικοί, πέρα από μια προσωρινή διαθεσιμότητα του επικεφαλής και μιας ΕΔΕ, ποτέ δεν έφτασαν να δικαστούν στο δικαστήριο, όπως μας ενημέρωσε ο Χρήστος Χηνιάδης, δικηγόρος του νεαρού δεκαεξάχρονου που είχε ξυλοκοπηθεί άγρια.

– Ο αστυνομικός Ιωάννης Σκόπας, που είχε τεθεί τότε σε διαθεσιμότητα, πήρε κανονικά τις προαγωγές του και σήμερα είναι διευθυντής ασφαλείας του τμήματος Πατησίων. Τον περασμένο Δεκέμβρη, μάλιστα, πρωταγωνίστησε εκ νέου ρίχνοντας πέτρες εναντίον μαθητών που διαδήλωναν.

– Ο εισαγγελέας εφετών του 1995, επικεφαλής τότε των ανακρίσεων των 521 νέων που συνελήφθησαν μετά την άρση του ασύλου, είναι ο σημερινός εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γιώργος Σανιδάς. «Εργο ζωής» φαίνεται ότι αποτελεί η κατάργηση του ασύλου, εξ ου και οι πρόσφατες πιέσεις προς τους πρυτάνεις ακριβώς για το συγκεκριμένο θέμα.

– Ο δικηγόρος κ. Κούγιας περιέγραψε λεπτομερώς και τότε τους νεαρούς καταληψίες με τον ίδιο ζήλο που περιγράφει σήμερα, στο υπόμνημα, την παρέα του Αλέξη.

– Η στοχοποίηση μιας μεγάλης μερίδας νέων το 1995 (με χαρακτηρισμούς όπως «εγκληματίες», «τρομοκράτες» κ.λπ.) επαναλήφθηκε φέτος με τους συλλήβδην «κουκουλοφόρους», μαζί με τους οποίους στοχοποιήθηκε και ένας πολιτικός φορέας.

– Τέλος, η τηλεόραση, όπως τότε έτσι και τώρα, κατανάλωσε πάνω από τον μισό τηλεοπτικό χρόνο κάθε ημέρας για να αναμεταδίδει ξανά και ξανά τα ίδια βίντεο με τα επεισόδια και τα σπασμένα τζάμια, καταφέρνοντας τελικά -ακόμα και στην περίπτωση του Αλέξη- να ξεχάσει ο μέσος τηλεθεατής την τραγική αφορμή τους.»

Το άρθρο είναι από την «ελευθεροτυπία». Μπορείτε να το βρείτε εδώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s