Το χρονικό μίας κακοπαιγμένης παράστασης…

Την τελευταία εβδομάδα είμαστε θεατές μίας κακοπαιγμένης παράστασης… πάνω σε ένα κακογραμμένο σενάριο… με άθλιους ηθοποιούς…

Ας δούμε όμως τι έχει συμβεί…

Τη δευτέρα (31/10) ο Γιωργάκης (πρωταγωνιστής του θιάσου) στο υπουργικό συμβούλιο ανακοινώνει την “πρόθεσή του” να γίνει δημοψήφισμα για τη νέα δανειακή σύμβαση και ο ελληνικός λαός να αποφανθεί…
Το υπουργικό συμβούλιο τον καταχειροκροτεί και επικροτεί την “απόφασή του”!

Και ξαφνικά… ένα κύμα πανικού και αντιδράσεων ξεσηκώθηκε με τα μέσα να έχουν αναλάβει το ρόλο δημιουργίας του σχετικού κλίματος… “Πανικός και κατάρρευση των χρηματιστηρίων του πλανήτη διότι η Ελλάδα θέτει σε κίνδυνο τη συμφωνία της 26ης…”, “δε μπορεί ο ελληνικός λαός να αποφασίσει τι πορεία θέλει να ακολουθήσει, δεν είναι ώριμος…”, “αν οι Έλληνες δε δεχθούν τη συμφωνία κινδυνεύει το ευρώ…”, “ αν φύγουμε από το ευρώ θα καταστραφούμε…”, “ η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το ευρώ…” έλεγαν κάποιοι Ευρωπαίοι, “ η Ελλάδα πρέπει να μείνει στο ευρώ αλλιώς θα καταστραφεί το ευρώ…” έλεγαν κάποιοι άλλοι… “ Γίναμε ρεζίλι διεθνώς με το δημοψήφισμα…” μας έλεγαν, “όχι δημοψήφισμα αλλά εκλογές…” έλεγαν κάποιοι, “οι εκλογές θα καταστρέψουν τη χώρα…” μας είπαν κάποιοι άλλοι, “ πρέπει να εφαρμοστεί πάση θυσία η συμφωνία σωτηρίας της χώρας…” επέμεναν κάποιοι άλλοι που, δια της κυβερνητικής και όχι μόνο μαθηματικής λογικής, προσπαθούν να μας παρουσιάσουν ως μεγάλη “επιτυχία” την αύξηση του χρέους κατά 240 δις (δανειακές συμβάσεις 1+2) και το “κούρεμα” του κατά 70 δις με όρο την αποδοχή επαχθών μέτρων και την εκχώρηση της διαχείρισης της χώρας και του πλούτου της στα ξένα αφεντικά! Και χίλια δυο άλλα… Γενικώς το μόνο που δε μας είπαν είναι ότι αν δε δεχτούμε τη συμφωνία θα πέσουν οι δέκα πληγές του Φαραώ στον πλανήτη και γι αυτό όλοι εμάς κοιτάνε και με εμάς ασχολούνται! Από τότε κάθε μέρα όλοι με εμάς ασχολούνται και πρέπει να δεχτούμε να θυσιαστούμε για τη σωτηρία των τραπεζιτών και του ευρώ και να γίνουμε παράδειγμα θυσίας και για τους άλλους που έρχεται η σειρά τους… Για την υστεροφημία μας βρε αδερφέ!

Και όσο η παράσταση εξελισσόταν και οι πόρνες του συστήματος είχαν αναλάβει τον τρομολαγνικό ρόλο τους, βιάζοντας τη λογική μας, περάσαμε από τον πρόλογο στην…

Πράξη πρώτη…

Την Τρίτη το πρωί (1/11) έπαθε πονόκοιλο ο Βαγγελάκης, ώστε να αποσυρθεί λίγο από τη σκηνή και το ακροατήριο να “αγωνιά” για τη σοβαρότητα της κατάστασης ενός τόσο σημαντικού για την πατρίδα και για την εξέλιξη της παράστασης παράγοντα! Μέχρι και έκτακτα ιατρικά ανακοινωθέντα είχαμε για το κοιλάκι του Βαγγελάκη… Ευτυχώς που δεν είχαμε αναφορά και για το χρώμα των αφοδεύσεων του πρωταγωνιστή, διότι δε θα αντέχαμε να ακούμε και για σκατά…
Και ξαφνικά… πυροδοτήθηκε μία κρίση (απαραίτητο σε κάθε πετυχημένο σενάριο)… Δύο κομπάρσες που, από ότι λέγεται είναι με το μέρος του συμπρωταγωνιστή και αυτός τους έβαλε, αμφισβήτησαν τον έχοντα τον πρώτο ρόλο! Για να μη γίνουν συνειρμοί από κακόβουλους, σας ενημερώνω ότι ο Βαγγελάκης δεν είχε καμία σχέση διότι ο πονόκοιλος του (όλως τυχαίως!) είχε μετατραπεί σε οξεία σκωληκοειδίτιδα που ευτυχώς πέρασε με χάπια(!) και έφυγε από το νοσοκομείο το ίδιο απόγευμα!!! Μάλιστα έγινε τόσο καλά ώστε να μπορέσει να ταξιδέψει την επόμενη μαζί με το συμπρωταγωνιστή του και να επισκεφθούν το σεναριογράφο και τον παραγωγό, που τους κάλεσαν επειγόντως για περαιτέρω οδηγίες…
Ο Γιωργάκης λοιπόν (ο συμπρωταγωνιστής του Βαγγελάκη) θίχτηκε από αυτή την “ανταρσία” και σκέφτηκε για να στηρίξει τη θέση του να κάνει διάγγελμα στο ακροατήριο και να πει ότι θα ζητήσει “ψήφο εμπιστοσύνης”…

Η διαδικασία για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του θιάσου στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή είναι συγκεκριμένη, αλλά έπεσε τηλέφωνο από τον παραγωγό και του είπε με οργισμένη φωνή: “Πάρε το Βαγγελάκη και τσακιστείτε και ελάτε εδώ γιατί δεν πάει καλά το πράγμα και το κοινό θα σας πάρει με τις πέτρες! Χεσμένους σας έχω εσάς αλλά εδώ πρόκειται για λεφτά και αν μου χαλάσετε την παράσταση και χάσω, θα δείτε τι έχετε να πάθετε! Τόσα έχουμε επενδύσει σε αυτό το σχέδιο και τόσους έχουμε επιστρατεύσει για την οργάνωση και προώθησή του! Κανονίστε την πορεία σας και ελάτε για περαιτέρω οδηγίες και κάποιες διορθώσεις στο σενάριο, αλλιώς θα αλλάξουμε θίασο! Με τα λεφτά και τις επενδύσεις δεν παίζουν!
-“Μα ξέρετε… η διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης πρέπει να αρχίσει αύριο… Μήπως να έρθω αργότερα, να μη φανεί ότι συνεννοηθήκαμε… να τηρήσουμε τον κανονισμό…”
– “Χέσ’ τον τον κανονισμό! Τηρήσατε κανένα κανονισμό ως τώρα; Ποιος θα μιλήσει; Εγώ αποφασίζω και ότι πω θα γίνει! Δεν πρόκειται να θέσει κανείς θέμα κανονισμού… Άλλωστε θα βοηθήσει να πείσουμε το ακροατήριο ότι το δημοψήφισμα είναι επικίνδυνο, γι αυτό σας καλέσαμε εσπευσμένα… Θα φανεί ότι κινδυνεύει να μείνει η παράσταση χωρίς πρωταγωνιστές λόγω “κρίσης”… θα αναλάβουν οι κομπάρσοι και το σύστημα προώθησης να κρατήσουν σε αγωνία το κοινό… και στο τέλος θα αποσπάσουμε το χειροκρότημά του! Πιάνουν αυτά τα κόλπα… άστα σε μας αυτά!”
– “Αφού είναι έτσι ερχόμαστε…”

Πράξη δεύτερη…

Τετάρτη (2/11) η παράσταση συνεχίζεται σε δύο σκηνές… Μία στο εσωτερικό με το σύστημα προώθησης του έργου να έχει αναλάβει να κρατήσει το κοινό με κομμένη την ανάσα και μία στις Κάννες να μας δείχνει τα παρασκήνια και τους συμπρωταγωνιστές να “τιμωρούνται” με «τράβηγμα του αυτιού» από τον παραγωγό και το σεναριογράφο… Αυτό είχε ως σκοπό να κάνει το κοινό να ταυτιστεί με το δράμα του πρωταγωνιστή και να το πείσει ότι από μόνος του ανέπτυξε μία πρωτοβουλία υπέρ του και για αυτό τώρα τιμωρείται! Είναι ένας έντεχνος τρόπος ώστε το κοινό να ξεχάσει τα προβλήματά του και να ταυτιστεί με τα “προβλήματα” του πρωταγωνιστή που παράλληλα παρουσιάζεται και σαν “ήρωας” που σήκωσε κεφάλι… Το βασικό ήταν να ξεχαστεί το κοινό και να μη θυμάται τι ήταν αυτό που ανάγκασε κάποιους να του παρέχουν δωρεάν εισιτήρια και να θέλουν να το κρατάνε απασχολημένο με την παράσταση… Να φύγει η σκέψη του από αυτό που το είχε εξαγριώσει… να διατηρείται το σασπένς μέχρι την επίτευξη του στόχου…
Ενώ λοιπόν στις Κάννες παιζόταν το “δράμα” των συμπρωταγωνιστών… στην Αθήνα είχε ξεκινήσει μία διαδικασία με αντικανονικό τρόπο αφού για να πουν τα υπόλοιπα μέλη αν και γιατί στηρίζουν τον πρωταγωνιστή, ο πρωταγωνιστής θα έπρεπε να έχει εκθέσει τις θέσεις του, πράγμα που δεν έγινε αφού έλειπε στις Κάννες! Αυτό κανείς δεν το σχολίασε και κανείς δεν το πρόσεξε, αφού το κοινό είχε μείνει εκστατικό και δεχόταν ό,τι του υπαγόρευαν!!!
Μετά την παράσταση του “τραβήγματος του αυτιού” στις Κάννες και όταν αποσύρθηκαν οι κάμερες οι δύο πρωταγωνιστές βρέθηκαν να τρωγοπίνουν με τον παραγωγό, το σεναριογράφο και άλλους συντελεστές της παράστασης και να γελάνε ασυγκράτητα με το πόσο εύκολο είναι να τουμπάρουν το κοινό με τα καμώματά τους… Παράλληλα στην Αθήνα συνεχιζόταν η παράσταση για την ψήφο εμπιστοσύνης…

Πράξη τρίτη…

Πέμπτη (3/11) πριν καλά-καλά χαράξει ο Βαγγελάκης, ακολουθώντας το σενάριο και τις νέες οδηγίες που είχε πάρει στις Κάννες, ταράζει τα νερά μόλις πάτησε στην Αθήνα! Διαχωρίζει τη θέση του από την πρόθεση του συμπρωταγωνιστή του Γιωργάκη για “δημοψήφισμα” και δίνει το πάτημα για νέες ανατροπές!!! “Πανικός” από τις δηλώσεις του Βαγγελάκη! Σασπένς στο κοινό… Φήμες ότι διαλύεται ο θίασος… Οι κονδυλοφόροι και οι τηλεπόρνες αναλαμβάνουν να εντείνουν το σασπένς… και το κοινό εκστατικό παρακολουθεί τη νέα εξέλιξη που του παρουσιάζεται, έχοντας πλέον κυριολεκτικά ξεχάσει καθετί σχετικό με τα δικά του προβλήματα… Εμφανίζονται και πρωταγωνιστές άλλων θιάσων να ζητάνε να αποσυρθεί ο πρωταγωνιστής και να αναλάβουν αυτοί το ρόλο που είναι και πιο πειστικοί… ξεσηκώνονται και κομπάρσοι του θιάσου και προτείνουν και αυτοί να αλλάξει ο πρωταγωνιστής έστω και με άλλου θιάσου για να είναι πειστικότερος στο κοινό…γενικώς γίνεται ένας χαμός!
Το γελοίο του πράγματος είναι ότι τώρα αμφισβητούσαν πολλοί συντελεστές του θιάσου αυτόν που προηγουμένως χειροκροτούσαν! Ακόμη και ο Βαγγελάκης είχε χειροκροτήσει αρχικά το “δημοψήφισμα”!!! Το ακόμη πιο γελοίο είναι ότι τώρα η παράσταση συνεχιζόταν σε δύο σκηνές με αλλοπρόσαλλο φέρσιμο του θιάσου… Στη μία σκηνή συζητούσαν την “ψήφο εμπιστοσύνης” και στην άλλη έβριζαν αυτόν που μέσα εμπιστεύονταν!

Ένας τραγέλαφος που μετέτρεπε την παράσταση από κωμωδία σε δράμα και μετά σε φαρσοκωμωδία και τούμπαλιν με το κοινό να τροφοδοτείται από διάφορα κουτσομπολιά για να μένει απασχολημένο αλλά με το θίασο πλέον να αρχίσει να «κρεμάει», με κίνδυνο να εξοργιστεί τελικά τόσο το κοινό, που όλα να πάνε στράφι και ο παραγωγός να χάσει την επένδυσή του…
Τότε ο παραγωγός σκαρφίστηκε ένα κόλπο και αμέσως επικοινώνησε με τα κέντρα προώθησης του έργου…
Βάλτε στο παιγνίδι και τους ανταγωνιστές! Δημιουργήστε ίντριγκες και σασπένς ανάμεσα στους αντίπαλους θιάσους και στους πρωταγωνιστές τους… περνάνε κάτι τέτοια στον κόσμο… Κρατήστε το κοινό με κομμένη την ανάσα! Η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί λίγο ακόμα μέχρι να φέρουμε το κοινό εκεί που θέλουμε…
Αμέσως μπαίνει στο παιχνίδι ο αντίπαλος θίασος με τον πρωταγωνιστή του τον Αντωνάκη να δίνει χείρα βοηθείας στο Γιωργάκη…
Μην ανησυχείς Γιωργάκη… Μίλησα με τον παραγωγό, άλλωστε τον ίδιο έχουμε και μου είπε να σε βοηθήσω να σωθεί η παράσταση και η παρτίδα… Εγώ είμαι εδώ και με το θίασό μου είμαστε έτοιμοι να σε στηρίξουμε… Θα δεις ότι στο τέλος και οι δικοί σου θα σου δώσουν την ψήφο εμπιστοσύνης και όλα θα πάνε καλά! Και αν πάνε τα πράγματα όπως τα έχουμε υπολογίσει και όπως θέλει ο παραγωγός… έ ρε γλέντιαααα! Θα πάρουμε και μπόνους… θα έχουμε και τα τυχερά μας… θα περάσουμε ζωή και κότα σου λέω!
Η συμφωνία ήταν η παράσταση να συνεχίζεται με κάθε τρόπο μέχρι να παραδοθεί το κοινό και να χάσει το στόχο… Να ξεχάσει την αιτία που παραλίγο να το κάνει να επαναστατήσει την προηγούμενη εβδομάδα και να πάει στράφι η επένδυση των αφεντικών!
Έτσι, το ίδιο βράδυ και ενώ ο Αντωνάκης είχε τείνει χείρα βοηθείας στον Γιωργάκη, το σενάριο είχε μία σκόπιμη εμπλοκή ώστε και πάλι να δημιουργηθεί σασπένς και να κορυφωθεί η αγωνία του κοινού… Ο Αντωνάκης ανέβηκε στη σκηνή και έκανε το θυμωμένο με το Γιωργάκη! Για να πείσει μάλιστα αποχώρησε από τη σκηνή παίρνοντας μαζί και το θίασό του!!! Ξανά σούσουρο στο κοινό… τροφή για συζήτηση… ξανά στο επίκεντρο οι “δραματικές εξελίξεις” στην παράσταση…
Με αυτά και με κείνα… με τα τεχνάσματα, τα πείσματα και τους ψευτοκαυγάδες… ο Γιωργάκης την Παρασκευή το βράδυ (4/11) πήρε την ψήφο εμπιστοσύνης από το θίασό του να συνεχίσει να είναι ο πρωταγωνιστής του θιάσου ώστε να αποχωρίσει από τον πρωταγωνιστικό ρόλο!
Να σας πω τη μαύρη αλήθεια, αυτό κάπως με έχει μπερδέψει… και νομίζω και ένα μεγάλο μέρος του κοινού… Γιατί να πω σε κάποιον ότι του εμπιστεύομαι την ηγεσία με την προϋπόθεση να φύγει; Άσε που κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει και όλοι ψάχνονται… Μέχρι ψυχίατροι έχουν επιστρατευθεί για να κάνουν ομαδική ψυχανάλυση στο θίασο και να καταλάβουν πώς δίνει κάποιος “ψήφο εμπιστοσύνης” σε κάποιον που δεν εμπιστεύεται!!!

Πράξη τέταρτη…

Ο Αντωνάκης συνεχίζοντας το δικό του ρόλο, μετά την “ψήφο εμπιστοσύνης” που απέσπασε ο Γιωργάκης, έκανε το θυμωμένο και είπε ότι τελικά δε συνεργάζεται και πρέπει να αποφασίσει το κοινό… Αμέσως μπήκε το νέο δίλημμα για να κρατάει το κοινό απασχολημένο και την παράσταση ζωντανή: “θα φύγει τελικά ο Γιωργάκης…;”, “Αν δε φύγει από τον πρωταγωνιστικό ρόλο δε συνεργάζομαι…” λέει ο Αντωνάκης απειλώντας τάχα μου ότι θα αφήσει την παράσταση και το κόλπο να πάει στράφι…
Δεν ξέρω πώς θα το παίξετε αλλά το καλό που σας θέλω να γίνει όπως έχω πει…” πρόσταξε ο παραγωγός τον Αντωνάκη. “Τραβήξτε το αλλά όχι πολύ και σας πάρουν χαμπάρι… Κάνε ότι διαφωνείς και αντιστέκεσαι αλλά πείστε το κοινό ότι μόνο με εσάς και αν κάνει ό,τι του λέτε θα είναι όλα καλά! Όταν δείτε ότι έχει αποχαυνωθεί και πειστεί λήξτε την παράσταση και βάλτε το να δεχτεί την υπογραφή της συμφωνίας… Ξέρετε, αυτής που τους ξεσήκωσε και παραλίγο να τιναχτεί όλο το κόλπο στον αέρα! Και το κατιτίς σας θά ‘χετε, τά ‘παμε αυτά, και αν χρειάζεται βάλτε και κανέναν από τους μικροθιάσους τους δευτερεύοντες να βοηθήσει, ώστε να έχουμε αίσιο τέλος… Μόνο αλίμονό σας αν αποτύχετε και σας πάρει το κοινό χαμπάρι, πάνω που στρώσαμε τη δουλειά…”
Μετά από αυτά που του είπε ο παραγωγός ο Αντωνάκης έκανε ότι ρίχνει νερό στο κρασί του και άρχισε τις “διαπραγματεύσεις” με το Γιωργάκη… Έχουν βρεθεί πρόθυμοι και από άλλους δευτερεύοντες θιάσους αλλά δε θα μπουν στο παιχνίδι πριν “τα βρει” ο Αντωνάκης με το Γιωργάκη που προεδρεύουν των μεγαλύτερων θιάσων. Αυτή είναι η συμφωνία…

Επίλογος…

Ο επίλογος ακόμη δεν έχει παιχτεί (όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές), καθώς η παράσταση συνεχίζεται… Όλα δείχνουν ότι θα συμφωνήσουν οι δυο τους και θα αποσπάσουν την έγκριση της συμφωνίας από το κοινό, που δείχνει να έχει ξεχάσει πόσα δεινά θα του επιφέρει…
Η δική μου ευχή πάντως είναι να υπάρξει μία ανατροπή και το κοινό να ξεσηκωθεί εναντίον των συντελεστών της παράστασης (εντός και εκτός) που τόσες μέρες το κοροϊδεύουν και το έχουν καθηλωμένο να παρακολουθεί ένα τόσο άθλιο έργο…

Υγ. Για να σοβαρευτούμε… όσοι δεν έχετε ενημερωθεί γιατί γίνονται όλα αυτά και γιατί έχουν “λυσσάξει” να μας “σώσουν”… ίσως σας βοηθήσω με το προηγούμενο άρθρο:“ Όταν πέφτουν οι μάσκες… Όταν το μαύρο γίνεται άσπρο…” (υπάρχουν και αρκετά κατατοπιστικά λινκ)

Advertisements

One thought on “Το χρονικό μίας κακοπαιγμένης παράστασης…

  1. […] από ένα θέατρο παραλόγου και μία άθλια κακοπαιγμένη παράσταση (όπως έχω ήδη γράψει σχετικά), φτάσαμε στο φινάλε που […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s